
Rossini matgæðingur og tónskáld
Ítalska tónskáldið Gioachino Rossini var ekki aðeins eitt ástsælasta óperutónskáld 19. aldar heldur einnig alræmdur sælkeri. Á sínum tíma var nafn hans jafnvel tengt lystisemdum borðsins ekki síður en tónlistinni.
Frægasti rétturinn sem við hann er kenndur er Tournedos alla Rossini – smjörsteikt nautasteik á brauði, toppuð með vænni sneið af Foie gras, trufflum og Madeirasósu. Rétturinn endurspeglar bæði ítalska rætur hans og þá frönsku fágun sem hann tileinkaði sér síðar á ævinni.
Réttir í anda Rossinis
Fjöldi rétta ber nafn hans, sumir sagðir tilkomnir í samstarfi við franska stórkokkinn Antonin Careme. Þar má nefna:
Macaroni alla Rossini
Velouté Rossini – kjúklingasúpa með gæsalifrarsmjöri
Risotto alla Rossini – soðið í kampavíni með foie gras og nautatungu
Lúra alla Rossini – fiskur í eigin soði með skalottulauk og trufflum
Cannelloni alla Rossini – fylltir með kálfahakki, ricotta, parmesan og spínati
Gâteau de faisan alla Rossini – fasanabringa fyllt foie gras og kryddjurtum
Coupe Rossini – eftirréttur með ladyfingers, berjum og mascarpone
Rossini-kokteill – freyðivín og jarðarber
Sameiginlegt einkenni er ríkuleg notkun á foie gras, trufflum, góðu víni og fíngerðum sósum – hinn svokallaði Rossini-stíll í matargerð.
Frá óperusnillingi til Parísarsælkerans
Rossini samdi um fjörutíu óperur á tveimur áratugum, þar á meðal Il barbiere di Siviglia, sem enn er meðal vinsælustu ópera heims. Í aríunni „La calunnia“ er slúðri líkt við sósu sem kraumar og magnast – skemmtilegt dæmi um hvernig matarmyndmál rataði inn í tónlist hans.
Um fertugt settist hann að í París, þá þegar orðinn heimsfrægur. Þar dró hann sig smám saman í hlé frá óperusmíðum og helgaði sig matargerð, samkvæmislífi og tónsmíðum í smærra formi. Hann hélt glæsilegar veislur þar sem listamenn, söngvarar og matreiðslumenn komu saman – og Rossini sjálfur stóð gjarnan við pottana.
Hann hafði djúpar rætur í ítalskri matarmenningu – pasta, risotto og trufflur – en tileinkaði sér jafnframt franska hátískumatargerð af fullum krafti. Í París varð hann fastagestur á fremstu veitingastöðum borgarinnar og hafði áhrif á matreiðslumenn samtímans.
Húmor og lífsgleði
Rossini var þekktur fyrir gáska og glettni, bæði í tónlist og tali. Eftir hann eru höfð fjölmörg ummæli um lystisemdir lífsins, til dæmis:
„Að borða, elska, syngja og melta eru fjórir þættir grínóperunnar sem kallast lífið.”
Slík orð lýsa vel viðhorfi manns sem sameinaði list og lífsnautn.
Rossini lést í París árið 1868, 76 ára að aldri. Hann var fyrst grafinn í Pere Lachaise Cemetery, en jarðneskar leifar hans voru síðar fluttar til Flórens.
Þess má geta að kólóratúr-söngkonan Lina Pagliughi var langafabarn Rossinis, en hún leiðbeindi nokkrum íslenskum óperusöngvurum, svo sem Þuríði Pálsdóttur, Ólöfu Kolbrúnu Harðardóttur, Garðari Cortes og fleirum.
— ÓPERU… — NAUTASTEIKUR — FOIE GRAS — ÍTALÍA — PARÍS — PASTA — TRUFFLUSVEPPIR —
.

— ÓPERU… — NAUTASTEIKUR — FOIE GRAS — ÍTALÍA — PARÍS — PASTA — TRUFFLUSVEPPIR
.
Opera, Champagne and Truffles: The World of Rossini
Gioachino Rossini was not only one of the most celebrated opera composers of the 19th century, but also a passionate gastronome whose name became synonymous with culinary refinement. After composing nearly forty operas – including The Barber of Seville – he settled in Paris, where he devoted much of his later life to gastronomy, entertaining, and the pleasures of the table.
Numerous luxurious dishes were created in his honor, most famously Tournedos alla Rossini, a sumptuous combination of beef, foie gras, truffles, and Madeira sauce. The so-called “Rossini style” in cooking reflects the richness and elegance of French haute cuisine, combined with his Italian heritage and love of fine ingredients.
Rossini’s wit, charm, and joy for life were as evident at the dining table as in his music. For him, food, friendship, and art were inseparable — different expressions of the same celebration of life.
