Hitastig borðvína
Oft heyrum við talað um að rauðvín eigi að vera borið fram við stofuhita. En þar liggur einmitt einn algengasti misskilningurinn. Stofuhiti víðast hvar í Evrópu er um 18°C, en hér á landi er hann gjarnan vel yfir 20°C. Samkvæmt vínsérfræðingum ber okkur Íslendingum því til að bera rauðvín of heit fram – og hvítvín hins vegar of köld.
— LÉTTVÍN — FREYÐIVÍN – SKÁLAÐ — BORÐSIÐIR – BJÓR —
🥂
Kjörhitastig rauðvína er almennt 16–17°C fyrir létt og ávaxtarík vín, en allt að 20°C fyrir þéttari og kraftmeiri rauðvín. Þegar rauðvín er of heitt tapast ferskleiki og áfengið getur orðið of áberandi.
Hvítvín sem eru borin fram beint úr ísskáp, við 4–6°C, eru oft of köld. Þá lokast ilmurinn og bragðið fær ekki að njóta sín. Kjörhiti hvítvína er 10–12°C – því yngra og léttara sem vínið er, því kaldara má það vera, en því þéttara og flóknara, því hærra hitastig hentar því betur.
Vín sem á að geyma til lengri tíma þarf svalan, rakan og dimman stað, og þess vegna hafa kjallarar lengi verið taldir ákjósanlegir til víngeymslu. Helstu óvinir vínsins eru birta, of hátt hitastig, miklar hitabreytingar og of þurrt loft.
Það er líka algengur misskilningur að öll vín batni við geymslu. Í raun eru flest vín framleidd með það í huga að þau séu drukkin ung og halda sér að jafnaði í 2–3 ár eftir að þau koma á markað. Vín ætti ávallt að geymast á dimmum stað, því talið er að ljós geti haft skaðleg áhrif á litarefni og gæði víns. Af þeirri ástæðu eru vínflöskur oft litaðar til að draga úr áhrifum ljóss. Kampavín og freyðivín eru sérstaklega viðkvæm fyrir ljósi og þurfa því enn meiri varúð í geymslu.
Áður en rauðvín er drukkið er oft gott að opna flöskuna nokkru áður eða umhella víninu í karöflu. Með því fær vínið súrefni, mýkist og opnar sig betur. Því eldra sem vínið er, þeim mun þroskaðra er það – og þá er yfirleitt meira botnfall í flöskunni. Í slíkum tilvikum þarf að hella víninu rólega í karöfluna svo botnfallið fari ekki með í glasið; enginn vill fá grugg í víninu sínu.
Ef vínið er ungt er ekkert sem bannar að hella því aftur í flöskuna ef fólk kýs að bera það þannig fram. Umhelling hvítvína er almennt ekki jafn mikilvæg, þar sem þau eru oftast drukkin ung og þurfa sjaldnar mikla loftun.
Að lokum er góð og einföld regla sem borgar sig að temja sér: lyktaðu af tappanum þegar flaskan er opnuð. Það gefur oft strax vísbendingu um hvort allt sé eins og það á að vera – og getur sparað bæði vonbrigði og vín.
— LÉTTVÍN — FREYÐIVÍN – SKÁLAÐ — BORÐSIÐIR – BJÓR —