Í skónum eða úr skónum?
Það er ekki ofsögum sagt að margt breytist með tímanum, en ein hefð hefur haldist nokkuð stöðug hérlendis: að fara úr skónum áður en gengið er inn í hús. Flestir halda fast í þessa venju, enda á hún sér bæði hagnýtar og kurteisislegar rætur. Á heilbrigðisstofnunum og víðar má sjá tilmæli um að fara úr skóm eða setja á sig skóhlífar, þar sem við getum borið bakteríur og óhreinindi inn á skónum. Þótt heimili þurfi auðvitað ekki að vera jafn dauðhreinsuð og sjúkrahús, liggur þessi hugsun til grundvallar – ekki síst þar sem skríðandi börn eru á heimilum.
Þó okkur geti fundist óþarfi að fara úr þurrum og hreinum skóm, er alltaf skynsamlegt og kurteisislegt að vera viðbúin því. Ef húsráðandi býður okkur hins vegar sérstaklega að vera í skónum, er góð regla að ganga úr skugga um að þeir séu hreinir og þurrir áður en stigið er inn. Það segir sig sjálft að við göngum aldrei inn til fólks í óhreinum eða blautum skóm.
Í veislum og boðum í heimahúsum getur stundum verið svolítið ankannalegt að standa á sokkaleistunum í sparifötunum. Ef veður eða færð er ekki upp á sitt besta, er einfalt og þjóðlegt ráð að taka með sér auka skó í poka og skipta um áður en gengið er inn. Gestgjafar geta einnig kosið að bjóða fólki að ganga inn á skónum – en þá gjarnan með léttum fyrirvara um að gólfmoppan kunni að svífa fram hjá öðru hvoru. Allt gert í góðum anda, með bros á vör og í léttum dúr.
– BORÐSIÐIR/KURTEISI — SÍMAR —
.
—
– BORÐSIÐIR/KURTEISI — SÍMAR —
—