Hjarta, kross eða samúðarkveðja – förum varlega á netinu
Á fyrstu árum fasbókarinnar* hérlendis var stundum engu líkara en fólk kepptist við að verða fyrst til að setja inn samúðarkveðju þegar fregnir bárust af andláti. Ef sá sem misst hefur ástvin birtir sjálfur tilkynningu, er eðlilegt og viðeigandi að votta samúð þar – undir færslunni sjálfri.
Ekki í sér færslu á vegg viðkomandi, heldur einmitt þar sem upplýsingarnar eru settar fram.
Förum alls ekki beint á netmiðla um leið og við heyrum af andláti til að senda samúðarkveðjur sem allir sjá. Slíkt getur verið óviðeigandi, jafnvel særandi, ef aðstandendur hafa ekki sjálfir kosið að greina frá.
Sama gildir um að setja inn kross, hjarta eða önnur tákn án skýringa. Tákn án samhengis geta valdið misskilningi; margir átta sig ekki á hvað er átt við og geta orðið uggandi eða órólegir að óþörfu.
Höfum þetta í huga: aðgát skal höfð í nærveru sálar – líka á netinu.
„Ég varð fyrir þessu þegar sonurinn lést úr krabbameini fyrir 16 árum, við fjölskyldan varla búin að meðtaka missinn og sorgina, þá skrifaði einhver á vegginn minn.” G.I.
— KURTEISI — FASBÓK — KLÆÐNAÐUR Í JARÐARFÖRUM —
.
*Fasbók. Langflestir tala um Facebook, en ætli besta íslenska orðið sé ekki fasbók. Fas er gamalt orð yfir andlit sem einnig táknar fas; prúðmennsku, asa, látalæti og framkomu. Fés og smetti eru aftur á móti niðrandi orð, sem eru einstaklega óviðeigandi um fólk.
❤️
Fleira áhugavert:
— Steiktir þorskhnakkar með Hollandaise sósu – Múffur með eplum og haframjöli –- Draumaterta dásamlega góð — Hvítlaukskartöflur Helgu – Heill kjúklingur í ofni, mjöööög góður – Vínartertan góða og fræga – Sælgætismolar — Fullkomin uppskrift að góðu lífi – er hún til? —